Ang sakit sa loob, 'di ba? Kita mo ang ganda ng ani. Punong-puno ang mga sako, berden-berde ang mga dahon, at abot-langit ang iyong pagod. But at the end of the season, pagkatapos magbayad sa lahat, bakit parang walang natira? Maraming magsasakang Pinoy ang biktima ng tinatawag nating "๐๐๐ ๐๐ง๐ค๐๐ช๐๐ฉ๐๐ซ๐ ๐๐ง๐๐ฅ." Akala natin, basta maganda ang harvest, okay na ang lahat. But a green field doesn't always mean a green bank account.
Bakit nga ba kahit "productive" ay nalulugi pa rin?
๐๐ก๐ ๐๐ข๐๐๐๐ง ๐๐จ๐ฌ๐ญ๐ฌ (Ang mga 'invisible' na gastos): 'Yung sarili mong pagod, 'yung pagkain ng mga tao, 'yung kunting sira sa traktoraโmadalas hindi natin ito naililista. If it's not on paper, it's a leak in your pocket. ๏ธโฃ
๐๐๐ซ๐ค๐๐ญ ๐๐ข๐ฆ๐ข๐ง๐ ๐ฏ๐ฌ. ๐๐ข๐๐๐ฅ๐๐ฆ๐๐ง: Minsan, sabay-sabay ang harvest ng lahat. Bagsak ang presyo. Kahit gaano karami ang ani mo, kung sa "tantiya" lang tayo umaasa sa pagbenta, lugi ang pagod natin.
๐๐จ๐ฅ๐ฎ๐ฆ๐ ๐จ๐ฏ๐๐ซ ๐๐๐ฅ๐ฎ๐: Masyado tayong nakatutok sa dami ng sako, pero hindi sa "cost per kilo." Minsan, mas malaki pa ang gastos natin sa abono at pestisidyo kaysa sa dagdag na kitang ibinalik nito.
๐๐๐ ๐๐๐ฒ ๐ข๐ฌ ๐ง๐จ๐ญ ๐ฃ๐ฎ๐ฌ๐ญ ๐๐๐จ๐ฎ๐ญ ๐ ๐ซ๐จ๐ฐ๐ข๐ง๐ ๐๐ซ๐จ๐ฉ๐ฌ; ๐ข๐ญโ๐ฌ ๐๐๐จ๐ฎ๐ญ ๐ ๐ซ๐จ๐ฐ๐ข๐ง๐ ๐ ๐ฌ๐ฎ๐ฌ๐ญ๐๐ข๐ง๐๐๐ฅ๐ ๐๐ฎ๐ฌ๐ข๐ง๐๐ฌ๐ฌ. Hindi naman tayo nagbubukid para lang mapagod; nagbubukid tayo para guminhawa ang buhay ng ating pamilya at makapag-aral ang ating mga anak.
Huwag nating hayaang mapunta sa wala ang ating bawat patak ng pawis. Alamin ang iyong numero, bantayan ang iyong gastos, at huwag mahihiyang magtanong tungkol sa tamang pag-manage ng farm.Dahil ang tunay na matagumpay na magsasaka, hindi lang marunong mag-aniโmarunong din mag-ipon para sa kinabukasan.
Naranasan niyo na rin ba ito? 'Yung ang ganda ng harvest pero bitin pa rin ang kita? Pag-usapan natin sa comments, baka may tips kayo para sa kapwa natin farm owners!
