PAMANA Agri

Masakit pakinggan, pero ito ang realidad na kinakaharap ng maraming pamilyang Pilipino. Ang lupang binungkal ni Lolo at pinalago ni Tatay, madalas ay hindi na umaabot sa mga apo.Bakit nga ba? Ito ba ay dahil tamad ang mga kabataan ngayon? Hindi po. Kadalasan, ang dahilan ay hindi kakulangan sa sipag, kundi ang kakulangan sa paghahanda para sa kinabukasan. 

Family farms fail because: 

𝐇𝐚𝐫𝐝 𝐰𝐨𝐫𝐤 𝐰𝐚𝐬 𝐢𝐧𝐡𝐞𝐫𝐢𝐭𝐞𝐝, 𝐛𝐮𝐭 𝐭𝐡𝐞 𝐰𝐢𝐬𝐝𝐨𝐦 𝐰𝐚𝐬𝐧'𝐭 𝐰𝐫𝐢𝐭𝐭𝐞𝐧.  Naiwan ang lupa, pero ang "sikreto" sa pagpapatakbo ay sumama sa hukay. If the system is only in your head, your children will have to start from zero.  

𝐓𝐡𝐞 "𝐋𝐚𝐛𝐨𝐫 𝐨𝐟 𝐋𝐨𝐯𝐞" 𝐯𝐬. "𝐁𝐮𝐬𝐢𝐧𝐞𝐬𝐬 𝐨𝐟 𝐅𝐚𝐫𝐦𝐢𝐧𝐠."  Pinalaki natin ang mga anak natin na mahalin ang lupa, pero tinuruan ba natin silang i-manage ang pera? A farm cannot survive on passion alone; it needs a solid business plan to withstand the rising costs of seeds, fertilizer, and climate change.  

𝐋𝐚𝐜𝐤 𝐨𝐟 "𝐕𝐨𝐢𝐜𝐞" 𝐟𝐨𝐫 𝐭𝐡𝐞 𝐍𝐞𝐱𝐭 𝐆𝐞𝐧. Minsan, ang mga anak ay may bagong ideya—modern technology, organic farming, or digital marketing—pero hindi sila pinapakinggan. Pag naramdaman nilang wala silang "say" sa farm, mas pipiliin nilang mag-opisina na lang sa siyudad.

Ang ating pangarap: Hindi lang basta "maipamana" ang lupa, kundi "mapayabong" ito ng susunod na henerasyon. Gusto nating makita ang ating mga anak na hindi lang nagbubungkal ng lupa dahil sa obligasyon, kundi dahil nakikita nila ang dangal at kita sa pagsasaka. 

Let’s involve them now. Teach them the numbers, listen to their new ideas, and document your process.

Dahil 𝐚𝐧𝐠 𝐭𝐮𝐧𝐚𝐲 𝐧𝐚 𝐩𝐚𝐦𝐚𝐧𝐚 ay hindi natatapos sa isang henerasyon—ito ay nagpapatuloy at lumalago. 

Kayo, ano ang ginagawa ninyo para masiguradong ang inyong mga anak ang susunod na "CEO" ng inyong bukid? 

𝙎𝙝𝙖𝙧𝙚 𝙮𝙤𝙪𝙧 𝙨𝙩𝙤𝙧𝙞𝙚𝙨 𝙗𝙚𝙡𝙤𝙬! 

𝐈𝐟 𝐲𝐨𝐮’𝐫𝐞 𝐚𝐧 𝐎𝐅𝐖 𝐦𝐚𝐧𝐚𝐠𝐢𝐧𝐠 𝐚 𝐟𝐚𝐫𝐦 𝐟𝐫𝐨𝐦 𝐚𝐛𝐫𝐨𝐚𝐝…and you’re sending money home, but you’re not fully sure where it’s going, this is for you.

Not because you’re careless.

Not because your people are dishonest.

But because most farms were never designed to be managed from a distance.

Money goes in.

Reports come back.

But clarity never really arrives.

And deep down, there’s a quiet worry:“If something happens to me, will my children know how this farm actually works?”

Hard work built the land.But without systems, the land cannot carry the responsibility alone.

This is why I’m building Pamana Agri.A guided, system-based intensive for OFWs and professionals who want their farms to be profitable, structured, and transferable.

Not farming tips.Not theory.A clear profit system.A documented operations flow.A legacy plan your family can follow.

This is not for everyone.It’s for those who want their farm to work even when they’re not there.

More soon 

Tayong mga Pinoy, sanay tayo sa subsob na trabaho. Mula madaling araw hanggang paglubog ng araw, babad sa init at putik—lahat ‘yan ay para sa kinabukasan ng ating mga anak.

Pero minsan, sa sobrang pagod natin, nakakalimutan natin ang isang mahalagang bagay: Hindi mamanahin ng mga anak natin ang bawat patak ng pawis natin. Ang mamanahin nila ay ang sistemang iniwan natin.

If we want the farm to last, "sipag at tiyaga" is just the beginning. 

Legacy isn't just about the land, it's about the blueprint. Your children shouldn't just inherit the struggle; they should inherit a business that works. A system where:

Ang records ay maayos (hindi lang nasa memorya).

Ang teknolohiya ay ginagamit para gumaan ang trabaho.

Ang plano para sa kinabukasan ay malinaw at napag-uusapan sa hapag-kainan.

Gusto nating makita ang susunod na henerasyon na proud na humahawak ng lupa—hindi dahil "kailangan" nilang maghirap gaya natin, kundi dahil nakita nila na ang pagsasaka ay may direksyon at dangal.

Para sa ating mga anak, let's build systems that empower them, not just stories of how hard we worked. Dahil ang tunay na pagmamahal ng magulang ay makikita sa pundasyong itinatayo natin para hindi na nila kailangang magsimula muli sa zero. 

Kayo, anong "system" ang sinisimulan ninyong itayo para sa inyong mga tagapagmana? Share your thoughts below! 

Ang sakit sa loob, 'di ba? Kita mo ang ganda ng ani. Punong-puno ang mga sako, berden-berde ang mga dahon, at abot-langit ang iyong pagod. But at the end of the season, pagkatapos magbayad sa lahat, bakit parang walang natira? Maraming magsasakang Pinoy ang biktima ng tinatawag nating "𝙏𝙝𝙚 𝙋𝙧𝙤𝙙𝙪𝙘𝙩𝙞𝙫𝙚 𝙏𝙧𝙖𝙥." Akala natin, basta maganda ang harvest, okay na ang lahat. But a green field doesn't always mean a green bank account.

Bakit nga ba kahit "productive" ay nalulugi pa rin?

𝐓𝐡𝐞 𝐇𝐢𝐝𝐝𝐞𝐧 𝐂𝐨𝐬𝐭𝐬 (Ang mga 'invisible' na gastos): 'Yung sarili mong pagod, 'yung pagkain ng mga tao, 'yung kunting sira sa traktora—madalas hindi natin ito naililista. If it's not on paper, it's a leak in your pocket.  ️⃣ 

𝐌𝐚𝐫𝐤𝐞𝐭 𝐓𝐢𝐦𝐢𝐧𝐠 𝐯𝐬. 𝐌𝐢𝐝𝐝𝐥𝐞𝐦𝐞𝐧: Minsan, sabay-sabay ang harvest ng lahat. Bagsak ang presyo. Kahit gaano karami ang ani mo, kung sa "tantiya" lang tayo umaasa sa pagbenta, lugi ang pagod natin.  

𝐕𝐨𝐥𝐮𝐦𝐞 𝐨𝐯𝐞𝐫 𝐕𝐚𝐥𝐮𝐞: Masyado tayong nakatutok sa dami ng sako, pero hindi sa "cost per kilo." Minsan, mas malaki pa ang gastos natin sa abono at pestisidyo kaysa sa dagdag na kitang ibinalik nito.

𝐋𝐞𝐠𝐚𝐜𝐲 𝐢𝐬 𝐧𝐨𝐭 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐚𝐛𝐨𝐮𝐭 𝐠𝐫𝐨𝐰𝐢𝐧𝐠 𝐜𝐫𝐨𝐩𝐬; 𝐢𝐭’𝐬 𝐚𝐛𝐨𝐮𝐭 𝐠𝐫𝐨𝐰𝐢𝐧𝐠 𝐚 𝐬𝐮𝐬𝐭𝐚𝐢𝐧𝐚𝐛𝐥𝐞 𝐛𝐮𝐬𝐢𝐧𝐞𝐬𝐬. Hindi naman tayo nagbubukid para lang mapagod; nagbubukid tayo para guminhawa ang buhay ng ating pamilya at makapag-aral ang ating mga anak. 

Huwag nating hayaang mapunta sa wala ang ating bawat patak ng pawis. Alamin ang iyong numero, bantayan ang iyong gastos, at huwag mahihiyang magtanong tungkol sa tamang pag-manage ng farm.Dahil ang tunay na matagumpay na magsasaka, hindi lang marunong mag-ani—marunong din mag-ipon para sa kinabukasan. 

Naranasan niyo na rin ba ito? 'Yung ang ganda ng harvest pero bitin pa rin ang kita? Pag-usapan natin sa comments, baka may tips kayo para sa kapwa natin farm owners!